روزنهم محرم - حضرت ابوالفضل(ع)

بسم الله الرحمن الرحیم
السلام علیک ایها االعبدالصالح المطیع لله و للرسول ولا امیرالمومنین الحسن و الحسین اشهد انک قتلت مظلوما
ای حرمت قبله حاجاجت ما
ذکــرتـو تسبیح مناجـات ما
چهار امامی که ترا دیده ان
دست علم گیر تو بوسیده اند
آقا امیرالمومنین - آقا امام حسن - آقا امام زین العابدین و حتی امام باقر سه ساله دست عباس را بوسیدند و گریه کردند
اما آی عاشقا ی حسین آقا ابی عبد الله یه وقت این دستها را بوسید صدا زد:خون جگر می چکد از آه من ( عباس جونم) دست تو افتاده سر راه من: راوی میگوید دیدم حسین از اسب پیاده شد یه چیزی از روی زمین برداشت هی بوسه و گریه می کنه و می گوید: ای گل پرپر بدست کیستی؟ بوی تو آید ولی خود نیستی؟آی حسینیا - روز عاشورا امام حسین خیلی مصیبت دیده - لذا برای چشمهای حسین نور باقی نموده که ببینه ! آیا میدانید چگونه عباس خود را پیدا کرد؟ میگوید تا نزدیک علقمه شد صدای مادرش فاطمه را می شنید که میگوید عباس من الآ ن حسینم می آید: لذا ابی عبدالله در کنار برادر یه حرفی زد که دل زهرا برای حسینش آب شد:فرمود: خاک و شن و خون تو در هم شده = پشت حسین از غم تو خم شده.(الآن کثره ظهری) الآ دیگر کمرم شکست.
ای اهل حرم میر علمدار نیامد: سردار حسین سید و سالار نیامد
**********
آب مي‏خواست ببوسد لبت، امّا هيهات

اين سبك مايه، كم از همّت و مقدار تو بود



چشمم از اشك پر و مشك من از آب تهي است
جگرم غرقه به خون و تنم از تاب تهي است
به روي اسب، قيامم به روي خاك ، سجود
اين نماز ره عشق است از آداب تهي است

**
ماه گردون در فلک ، ماه بنی هاشم به خاک
هر دو تابانند،اما این کجا و آن کجا...